drastiriotites-banner.jpg

"Ο Γάτος που έσπαγε πλάκα".
Η παράσταση μόλις τελείωσε !
Είμαι πολύ ενθουσιασμένη και πάρα πολύ περήφανη γι' αυτά τα παιδιά. Με πολλή χαρά έγραψα και ετοίμασα το θεατρικό τους έργο. Και με ακόμη μεγαλύτερη οργάνωσα όλη τη διαδικασία.
Υπήρχαν φωνές που έλεγαν πως ήταν αδύνατον να ανεβάσω παράσταση με ΑμεΑ και το ρίσκο θα ήταν μεγάλο. 
Επέμενα πως ήταν δυνατόν και όλα θα πήγαιναν τέλεια. Στηριζόμουν μόνο στη λαχτάρα των παιδιών για δημιουργία και στην αγάπη που διέκρινα στο βλέμμα τους. Στην ανάγκη τους να εκφραστούν. Χρειάστηκε να το πάρω πάνω μου και ν’ αναλάβω όλη την ευθύνη  προκειμένου να το καταφέρω. Είχα πολύ δίκιο τελικά. Θυμάμαι τις ώρες των εικαστικών… είχαν αφιερωθεί αποκλειστικά στο θεατρικό. Πικάσο Μοντιλιάνι και λοιποί έμειναν στην άκρη. Κάθε εβδομάδα μας απασχολούσε κι ένα θέμα. Οι στολές, τα σκηνικά, το καράβι μας. Δουλεύαμε ασταμάτητα. Δεν αγχώθηκα ποτέ γιατί δούλευαν με ψυχή. Μέχρι την παραμονή της παράστασης  υπήρχαν σκέψεις να γίνουν περικοπές αλλά τις απέρριψα όλες. Πίστευα πως αυτά τα παιδιά όταν ανέβουν στη σκηνή θα τα δώσουν όλα. Γιατί όλα τα έκαναν για ένα λόγο, να χαρεί η μαμά και ο μπαμπάς .Αυτό μου έλεγαν και το ένιωθα. Αυτό αφουγκράστηκα και σ' αυτό στηρίχθηκα. Και ναι, είμαι περήφανη για όλα! Για το γάτο μου, για την παπαγαλίνα μου, για το γλυκό μου ρακούν.
Όμως τίποτα απ’ όλα αυτά δεν θα γινόταν αν δεν υπήρχε ο κύριος Άγγελος  Αλεξόπουλος.  Στο σημείο αυτό θέλω να τον ευχαριστήσω προσωπικά. Τον ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου  για την απόλυτη  εμπιστοσύνη που έδειξε στο πρόσωπό μου. Για εκείνο το  «Προχωρήστε » που είπε χωρίς να ρωτήσει τίποτα…Και προχωρήσαμε. Τον ευχαριστώ για όλα όσα αιτούμασταν στη διάρκεια  των προετοιμασιών. Μας τα παραχώρησε χωρίς δεύτερη σκέψη. Με  ένα  χαμόγελο έλεγε πάντα ναι σε ό,τι ζητούσαμε. Και ζητήσαμε πάρα πολλά... 
Το αποτέλεσμα όμως είναι αυτό. Ευτυχισμένα πρόσωπα παντού. Λαμπερά χαμόγελα και βλέμματα που ακτινοβολούσαν. Μια παράσταση άψογη, χωρίς λάθη, χωρίς ξεχασμένα λόγια. Παιδιά χαμογελαστά που έδωσαν τον καλύτερο τους εαυτό.  
Δεν ξεχνώ να πω ένα ευχαριστώ  στη Αγαθή Ρηγοπούλου, άγγελο πρωτοστάτη των παιδιών.  Πίστεψε στην ιδέα χωρίς δεύτερη σκέψη και ήταν πάντα δίπλα μου  .Ευχαριστώ και τον Διευθυντή μας τον κ. Παναγιώτη Βασιλείου που την υποστήριξε.
Ευχαριστώ και όλο το προσωπικό που βοήθησε να ολοκληρωθεί η παράσταση, όλα τα κορίτσια, το καθένα ξεχωριστά, όπως και τους γονείς που συναίνεσαν και συνεργάστηκαν. Επιπλέον, θα ήθελα να ευχαριστήσω και την εφημερίδα "Πρωινή" για την ευγενική παραχώρηση του φωτογραφικού υλικού της εκδήλωσης. Το μεγάλο όμως ευχαριστώ το κρατάω μόνο για τα παιδιά μας. Για τα υπέροχα  αυτά πλάσματα  τ΄ αγγελούδια που μ΄ αγκάλιασαν απ΄ το πρώτο λεπτό και συνεργάστηκαν μαζί μου. Τους ευχαριστώ για τις τόσο όμορφες και δημιουργικές  στιγμές που μου χάρισαν. Για τις τεράστιες αγκαλιές και τα μεγάλα τους χαμόγελα. Για τα υπέροχα λόγια τους. Γιατί υπάρχουν και είναι εκεί να μας κάνουν καλύτερους ανθρώπους!

Πηγή Φωτογραφικού υλικού: εφημερίδα Πρωινή της Ηλείας.

Περισσότερες εικόνες εδώ:https://proini.news/entuposiasan-me-tis-dexiotites-tous-ta-paidia-tou-kdap/?fbclid=IwAR16yWJH6sg_bCeouC1L4NutWOf2CW6SqkpS-Q-6FnVnCuyrw2zZZguXbmM

 

 

 

 

Η εφημερίδα ‘’Θεσσαλία’’ με τιμάει άλλη μια φορά, παρουσιάζοντας το βιβλίο μου Ο ΦΟΙΒΟΣ ΤΟ ΚΟΛΛΗΤΑΚΙ ΜΟΥ. Την ευχαριστώ για την φιλοξενία της. Επίσης ευχαριστώ τον κύριο Χριστόφορο Σεμέργελη για την πολύ όμορφη παρουσίαση του βιβλίου μου.

 Δείτε την παρουσίαση εδώ

"Ο ΦΟΙΒΟΣ ΤΟ ΚΟΛΛΗΤΑΚΙ ΜΟΥ"  στην ΕΡΤ Βόλου. Μία πολύ όμορφη παρουσίαση του Φοίβου πραγματοποιήθηκε στην εκπομπή
«Η ομορφιά της τέχνης και του λόγου» στις 30/12/2020.

Ευχαριστώ πολύ την ΕΡΤ Βόλου για τη φιλοξενία.
Ένα μεγάλο ευχαριστώ το οφείλω στην κυρία Βίκυ Καποτά για την πολύ ενδιαφέρουσα συνέντευξη! Να είναι πάντα καλά και να προσφέρει στην τέχνη και τον λόγο με τον ίδιο ζήλο ,για πολλά πολλά χρόνια.

 

Η ραδιοφωνική  συνέντευξη της Αλίκης Τσιφτσοπούλου  και η παρουσίαση του βιβλίου <<Ο ΦΟΙΒΟΣ ΤΟ ΚΟΛΛΗΤΑΚΙ ΜΟΥ>>  στην εκπομπή <<Βιβλίο και Πολιτισμός>> της κυρίας Σοφίας Νικολάου στο Ράδιο Ένα του Βόλου 102,5. 

Ακούστε εδώ!

 

Η συμμετοχή μας ήταν σίγουρη για φέτος όπως σίγουρη ήταν η κατασκευή άρματος. Θέλαμε κάτι εντυπωσιακό, ζωηρό και ξεχωριστό.
Το άρμα μας είναι μια τεράστια φάλαινα μήκους 5 μέτρων και ύψους περίπου 1,40 πόντους.
Την κατασκευάσαμε στο Καλλιτεχνείο όπως εμείς γνωρίζαμε :με ανακυκλώσιμα υλικά.
Στη συνέχεια επιμεληθήκαμε τις στολές μας και αυτή τη φορά κάναμε και πάλι την διαφορά. Όλα τα παιδιά και όσοι ένιωθαν παιδιά ντυθήκαν ψαράκια ,πολλά διαφορετικά ψαράκια ,όλα φτιαγμένα από πολύχρωμο χαρτόνι. Χταποδάκια, αστακοί, μικρά χρωματιστά ψαράκια και καλαμάρια. Δεν μπορούσαν ασφαλώς να λείπουν οι μέδουσες. Τα ψαράκια μας περιστοιχίζονταν από πανέμορφους επιβλητικούς ιππόκαμπους κι αυτοί φτιαγμένοι εξ ολοκλήρου από τα χέρια των παιδιών. Όσο για τους μεγάλους τους ντύσαμε θάλασσες που έχουν μολυνθεί από το πολύ πλαστικό.
Αυτό ήταν και το θέμα της συμμετοχής.
Πλαστικός ωκεανός.

«Το πολύ το πλαστικό 
τρώει τον ωκεανό 
βγήκαν τα ψάρια στη στεριά
και ζητούν βοήθεια»
Διασκεδάσαμε τόσο που δεν λέγεται.

Τολμήσαμε και προσπαθήσαμε! Το Καλλιτεχνείο για πρώτη φορά αποφασίζει να πάρει μέρος στην καρναβαλική παρέλαση της Δήμου με άρμα .
Ένα άρμα ξεχωριστό και διαφορετικό. Επιστρατεύσαμε όλες μας τις ιδέες, πήραμε τα υλικά που ξέρουμε να χρησιμοποιούμε καλά και το αποτέλεσμα ήταν ονειρικό.
Ένα τεράστιο αυγό ύψους 2μιση μέτρων, όλο φτιαγμένο από ανακυκλώσιμο χαρτόνι, κόλα και χαρτί, και φυσικά από τα χεράκια των μικρών και μεγάλων καλλιτεχνών. Και τι άλλο θα μπορούσε να συνοδεύει ένα τέτοιο αυγό εκτός από δεινοσαύρους; Πήραμε, τσόχες και κόψαμε στολές. Πήραμε και χαρτόνια και φτιάξαμε μάσκες. Το πιο σπουδαίο είναι πως το διασκεδάσαμε τόσο πολύ που αποφασίσαμε του χρόνου να το ξανακάνουμε.