drastiriotites-banner.jpg
drastiriotites-banner.jpg
previous arrow
next arrow

Η φετινή χρονιά αν και διαφορετική, ήταν πολύ δημιουργική και ευχάριστη.
Φέτος συνεργάστηκα με το ΚΔΑΠ ΑμεΑ ΔΙΑΠΛΑΣΙΣ και πραγματικά πέρασα υπέροχα! Αν και  η συνεργασία αυτή ξεκίνησε στα μέσα της χρονιάς, τα παιδιά με αποδέχτηκαν αμέσως. Σας παρουσιάζω τη δράση μας που κόντρα στο χρόνο ήταν τεράστια.

Ξεκινήσαμε από τα απλά  για να φτάσουμε στα δύσκολα. Πάντα λέω πως τα δύσκολα είναι για τους ψύχραιμους και τους δυνατούς. Και τα παιδιά είναι δυνατά.
Οι κατασκευές είχαν την τιμητική τους. Η αλήθεια είναι πως τις υποστηρίζω κι εγώ γιατί συμβάλλουν στην ομαδικότητα, την κοινωνικοποίηση και την αλληλοβοήθεια.

Η πρώτη μας μεγάλη κατασκευή ήταν το σπιτάκι από ανακυκλώσιμα υλικά κι ακολούθησαν η πινιάτα και οι αποκριάτικες μάσκες. Την πρωτομαγιά αφήσαμε κατά μέρους τα στεφάνια και φτιάξαμε καπέλα από λουλούδια. Ένας υπέροχος χαμός και μια λουλουδοθάλασσα κατέκλυσε το ΚΔΑΠ ενώ το Πάσχα φτιάξαμε τα πρώτα μας αυγά από γυψογάζα. Η τεχνική της γυψογάζας τους ενθουσίασε. Σπάσαμε κάποια μπαλόνια όμως καταφέραμε και φτιάξαμε αυγά. Όχι μόνο αυγά αλλά και κοτόπουλα. Το πρώτο μας πραγματικά ομαδικό έργο δημιουργήθηκε στην παρουσίαση του Φοίβου, στην Παγκόσμια ημέρα βιβλίου και αυτισμού. Από εκείνη την ημέρα έχω κερδίσει έναν πανέμορφο Φοίβο. Νομίζω πως μόνο  τους καμάρωνα καθώς σχεδίαζαν και ζωγράφιζαν τον βυθό στην Παγκόσμια ημέρα της Γης. Ένα έργο τρισδιάστατο από ανακυκλώσιμα υλικά.

Μία ομαδική εργασία που απόλαυσαν τα παιδιά. Το έργο της γης ήταν ένα έργο που τα παιδιά συνεργάστηκαν και δούλεψαν όλα μαζί σαν ομάδα. Το αποτέλεσμα τους δικαίωσε. Το επίπεδο ανέβαινε κι εγώ πήγαινα ψύχραιμα στο επόμενο σκαλί. Ένα μήνα αργότερα έκανα πρόταση για την επόμενη μεγάλη κατασκευή. Τι; Ζωάκια από χαρτόνι, κολλά και χαρτί από  ανακυκλώσιμα υλικά και πάλι. Παιδευτήκαμε πολύ, τα καλούπια μας δυσκολεύαν  περισσότερο. Τα παιδιά όμως αγκάλιασαν κι αυτό το πρότζεκτ με ζήλο. Δούλεψαν πολλές ώρες στο αντικείμενο και το αποτέλεσμα είναι εξαιρετικό. Όπως θα δείτε έχουμε κι εγώ ποικιλομορφία. Όσο αντέχω θα επιμένω στην ποικιλία.

Σταθερή στις αρχές μου να επιμένω και να υποστηρίζω  την ελεύθερη έκφραση, δεν έχω παρέμβει  στα έργα των παιδιών. Αγάπησα την γραμμή τους και υποστήριξα την ατέλεια τους. Άλλωστε τα τέλεια είναι αδιάφορα και βαρετά. Κάθε έργο ήταν για μένα μία νίκη κόντρα στις αντιξοότητες αλλά και μία ενδοσκόπηση στην ψυχή του κάθε παιδιού. Τώρα, στο τέλος της σεζόν, παρατηρώ την εξέλιξή του, γνωρίζω τις ικανότητές του, κατανοώ τις δυνατότητες που έχει.

Ο ένας στόχος μου ήταν να ενθαρρύνω το κάθε παιδί να προσπαθήσει, να καταφέρει και στο τέλος να χαρεί με το επίτευγμά του. Ο άλλος να καταφέρω να κάνω τα παιδιά μία παρέα, για να απολαύσουμε τις χαρές της ομαδικότητας και της συμπόρευσης. Κι αυτό νομίζω το κατάφερα. Ήταν πολλά τα έργα που ανταλλάσσαμε «ικανότητες». Αυτός που μπορούσε να χειριστεί ψαλίδι έκοβε και τα χαρτόνια του άλλου. Ο άλλος που δεν μπορούσε να κόψει αναλάμβανε το πινέλο.

Στα πλαίσια της ζωγραφικής γνωρίσαμε ζωγράφους, σχολιάσαμε τα έργα τους και δοκιμάσαμε την τεχνική τους. Η έναστρη νύχτα έκλεψε τις καρδιές τους. Με επιμέλεια σχεδίασαν το κυπαρίσσι και με χαρά δοκίμασαν την πινελιά του Van Gogh. Τους  εντυπωσίασε ο Modigliani και τους μπέρδεψε ο Picasso. Σημασία έχει πως ταξίδεψαν μαζί τους, διασκέδασαν κι όταν ήρθε η μεγάλη στιγμή να φτιάξουν τον πρώτο τους τελαρωμένο καμβά, είχαν πλέον ολοκληρωμένη άποψη και επέλεξαν μόνοι τους το θέμα.

Η ζωγραφική σε καμβά ήταν ένα δύσκολο πρότζεκτ. Κάθε παιδί διάλεξε διαφορετικό θέμα. Έπρεπε να αφουγκραστώ τη σκέψη του να βοηθήσω στην αποτύπωση, να το ενθαρρύνω πως θα τα καταφέρει και να το εμψυχώσω να βάλει το δικό του αποτύπωμα.  Ήταν όμως από τις πιο όμορφες στιγμές να ακούω τις ιδέες τους. Τον Στέφανο που ήθελε ένα σύμπαν από cookies, τη Μαρία που ήθελε να ζωγραφίσει γυμνό όπως κάθε σοβαρός ζωγράφος (μου τόνισε επίσης πως το γυμνό πουλάει, συνεπώς συναίνεσα). Ο Διονύσης επέλεξε Modigliani για να ευχαριστήσει εμένα που αγαπώ τον Modi κι ο Παναγιώτης τον Σενέκιο του Paul Klee. Τι δεν έχει η συλλογή μας ρωτήστε με. Το αποτέλεσμα είναι εξαιρετικό.

Κλείνοντας και κάνοντας έναν απολογισμό συγκινούμαι αλλά και χαίρομαι.

Χαίρομαι για την πολλή δουλειά που βγάλαμε σε τόσο μικρό διάστημα συγκινούμαι από την πολλή αγάπη και αποδοχή που εισέπραξα από τα παιδιά.

Αυτό το όμορφο ταξίδι το χρωστάω στην Αγαθή  Ρηγοπούλου, που με δίδαξε την ομορφιά της διαφορετικότητας. Την αγαπώ και την ευχαριστώ. Ευχαριστώ τον κύριο Άγγελο Αλεξόπουλο που  μ’ εμπιστεύτηκε και μου παραχώρησε χώρο και χρόνο. Ένας άνθρωπος που με άκουγε και συνυπόγραφε το έργο μου ήταν ο Παναγιώτης Βασιλείου, Διευθυντής του ΚΔΑΠ. Ένα νέο και πολύ ικανό παιδί.

Όμως τίποτε δεν θα γινόταν αν τα παιδιά δεν ήταν πρόθυμα και δεκτικά.

 

 

 

 

Μια υπέροχη βραδιά απολαύσαμε χθες βράδυ στον προαύλιο χώρο του Ιερού Ναού της Παναγίας στα Κανάλια. Ο Φοίβος έκανε την πρώτη του επίσημη εμφάνιση και η συγκίνηση ήταν μεγάλη. Ήταν επιθυμία μου και συνειδητή απόφαση να ξεκινήσω τις παρουσιάσεις του Φοίβου από τον γενέθλιο τόπο μου. Ήθελα  να γεμίσω με όλη τη θετική ενέργεια που μόνο η γενέτειρα μπορεί να σ' εφοδιάσει. Να ταξιδέψω σε αναμνήσεις και να φέρω θυμήσεις από τη ζωή μου. Επιπλέον ήταν ένας μικρός φόρος τιμής στον πατέρα μου, τον άνθρωπο που μας φύτευσε και καλλιέργησε το μικρόβιο της αγάπης για το βιβλίο.

Η ατμόσφαιρα ήταν πλημμυρισμένη από συναισθήματα. Βλέμματα γαλήνια, πρόσωπα γνώριμα και χαρούμενα παρακολουθούσαν με προσοχή και η ευλογία της Παναγίας ήταν έντονη στην ατμόσφαιρα.

Είδα ανθρώπους που είχα χρόνια να συναντήσω, φίλους, γείτονες, συμμαθητές, αλλά γνώρισα και πολλούς νέους. Νέα παιδιά που διψούν για πολιτισμό και όμορφες στιγμές. Χαμογελάσαμε, συγκινηθήκαμε, δακρύσαμε. Περπατήσαμε στον χώρο σαν να ξαναγνωριστήκαμε. Συζητήσαμε και ακούσαμε προσωπικές εμπειρίες. Όλα αυτά συνέβησαν επειδή το Μουσείο Λημναίου Πολιτισμού Δήμου Κάρλας και ο Ιερός Ναός της Παναγίας φιλοξένησαν την εκδήλωση μου. Πραγματικά τους ευχαριστώ όλους. Αναφέρομαι στον εφημέριο του ναού πάτερ Αθανάσιο και στον κ. Γκανάτσιο Σωτήρη. 

 Ήταν μεγάλη τιμή για εμένα να βρίσκομαι ανάμεσα σε δυο γυναίκες τόσο σημαντικές. Μια ποιήτρια και μια συγγραφέα. 

Θέλω να ευχαριστήσω προσωπικά την Σταματία Μωραΐτη για τα τόσο ωραία λόγια με τα οποία μίλησε για εμένα. Πως να μην συγκινηθώ όταν μια προσωπικότητα βραβευμένη με το πρώτο βραβείο ποίησης σε παγκόσμιο διαγωνισμό, ένας άνθρωπος που αγωνίζεται για τον πολιτισμό του τόπου σου, να μιλάει για σένα... Με την Ματίνα ξανασυστηθήκαμε πραγματικά. Ήταν τιμή για εμένα να μιλήσει για τον Φοίβο μου, η κυρία Αγγελική Θάνου, μια καταξιωμένη συγγραφέας και ποιήτρια βραβευμένη επίσης σε παγκόσμιο διαγωνισμό. Πραγματικά την ευχαριστώ. Τη βραδιά μας χρωματισε η Αρετή Κατσαγεωργίου μια δροσερή παρουσία. Μας χάρισε όμορφες μελωδικές στιγμές με τις μουσικές και το τραγούδι της. Ένα νέο παιδί που γνώρισα εκείνη τη στιγμή και πραγματικά κέρδισε την καρδιά μου με το ταλέντο και το χαμόγελό της. Καθ' όλη τη διάρκεια της εκδήλωσης τα παιδιά ήταν απασχολημένα με εικαστικές δραστηριότητες. 

Η βραδιά έκλεισε ήρεμα ανταλλάσοντας δώρα και υποσχέσεις για την επόμενη συνάντηση και δράση.

Ευχαριστώ από καρδιάς ένα νέο παιδί, τον Θανάση Παπαθανασίου, για την υποστήριξη, την όμορφη παρουσίαση της εκδήλωσης καθώς και το φωτογραφικό υλικό που μου παραχώρησε.

Η εκδήλωση τελείωσε όμως υπόσχομαι να επιστρέψω...

  

Είναι μεγάλη χαρά να παρουσιάζουν το παραμύθι μου δύο σπουδαίες γυναίκες από το χωριό μου, η Αγγελική Θάνου και η Σταματία Μωραΐτη.
Ευχαριστώ την κα Αγγελική Θάνου για την  ενδιαφέρουσα συνέντευξη και την εφημερίδα Η ΘΕΣΣΑΛΙΑ για την φιλοξενία.

 

Απόσπασμα από την παρουσίαση της Αγγελικής Θάνου
συνταξιούχου PhD εκπαιδευτικού και συγγραφέως

 

"Η Αλίκη Τσιφτσοπούλου με τις επιλογές της και τη στάση ζωής είναι φανερό ότι οραματίζεται έναν καλύτερο κόσμο με ποιότητα και αισθητική. Δημιούργησε ένα φυτώριο για μικρά και μεγάλα παιδιά όπου κερνά γόνιμες δόσεις Καλών Τεχνών, τόσο απαραίτητες για την ισορροπημένη ανάπτυξη κάθε προσωπικότητας ανήλικης και μη.
Δημιουργεί το κλίμα και τη θερμοκρασία ώστε να ανθίζει κάθε μορφή τέχνης στο Καλλιτεχνείο της. Παράλληλα, εξειδικεύτηκε στον ευαίσθητο τομέα της Ειδικής Αγωγής και εκεί ξεκίνησε νέα θαύματα. Η Αλίκη Τσιφτσοπούλου είναι μια γυναίκα με όραμα. Πώς να μην καμαρώνει ο γενέθλιος τόπος της για τις δημιουργίες της;
Την Παρασκευή 13 Αυγούστου, στις 8 το απόγευμα, στα Κανάλια, κάτω απ’ τη φωλιά των πελαργών, στη φιλόξενη αυλή της Παναγίας και αμέσως μετά την Παράκληση θα παρουσιαστεί το βιβλίο της για παιδιά «Ο Φοίβος το Κολλητάκι» από τις εκδόσεις Βιβλιοπανόραμα. Το θέμα του είναι ο σεβασμός και η αποδοχή της διαφορετικής συμπεριφοράς των φίλων μας. Για το βιβλίο θα μιλήσουν η Ματίνα Μωραΐτη, φιλόλογος και η Αγγελική Θάνου συγγραφέας, καθώς και η ίδια η δημιουργός του βιβλίου. Στη μουσική και την κιθάρα η Αρετή Κατσαγεωργίου, μηχανικός – μηχανολόγος. Η εκδήλωση αποτελεί συνδιοργάνωση του Μουσείου Λιμναίου Πολιτισμού Κάρλας και του Εκκλησιαστικού Συμβουλίου του ιερού ναού Κοιμήσεως Θεοτόκου Καναλίων. Στον χώρο θα υπάρχει έκθεση εικαστικών καθώς και πολλές δράσεις και εκπλήξεις για τα παιδιά. Θα ληφθούν όλα τα μέτρα προστασίας κατά του Covid 19." 

 

Διαβάστε την συνέντευξη εδώ

"Ο Γάτος που έσπαγε πλάκα".
Η παράσταση μόλις τελείωσε !
Είμαι πολύ ενθουσιασμένη και πάρα πολύ περήφανη γι' αυτά τα παιδιά. Με πολλή χαρά έγραψα και ετοίμασα το θεατρικό τους έργο. Και με ακόμη μεγαλύτερη οργάνωσα όλη τη διαδικασία.
Υπήρχαν φωνές που έλεγαν πως ήταν αδύνατον να ανεβάσω παράσταση με ΑμεΑ και το ρίσκο θα ήταν μεγάλο. 
Επέμενα πως ήταν δυνατόν και όλα θα πήγαιναν τέλεια. Στηριζόμουν μόνο στη λαχτάρα των παιδιών για δημιουργία και στην αγάπη που διέκρινα στο βλέμμα τους. Στην ανάγκη τους να εκφραστούν. Χρειάστηκε να το πάρω πάνω μου και ν’ αναλάβω όλη την ευθύνη  προκειμένου να το καταφέρω. Είχα πολύ δίκιο τελικά. Θυμάμαι τις ώρες των εικαστικών… είχαν αφιερωθεί αποκλειστικά στο θεατρικό. Πικάσο Μοντιλιάνι και λοιποί έμειναν στην άκρη. Κάθε εβδομάδα μας απασχολούσε κι ένα θέμα. Οι στολές, τα σκηνικά, το καράβι μας. Δουλεύαμε ασταμάτητα. Δεν αγχώθηκα ποτέ γιατί δούλευαν με ψυχή. Μέχρι την παραμονή της παράστασης  υπήρχαν σκέψεις να γίνουν περικοπές αλλά τις απέρριψα όλες. Πίστευα πως αυτά τα παιδιά όταν ανέβουν στη σκηνή θα τα δώσουν όλα. Γιατί όλα τα έκαναν για ένα λόγο, να χαρεί η μαμά και ο μπαμπάς .Αυτό μου έλεγαν και το ένιωθα. Αυτό αφουγκράστηκα και σ' αυτό στηρίχθηκα. Και ναι, είμαι περήφανη για όλα! Για το γάτο μου, για την παπαγαλίνα μου, για το γλυκό μου ρακούν.
Όμως τίποτα απ’ όλα αυτά δεν θα γινόταν αν δεν υπήρχε ο κύριος Άγγελος  Αλεξόπουλος.  Στο σημείο αυτό θέλω να τον ευχαριστήσω προσωπικά. Τον ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου  για την απόλυτη  εμπιστοσύνη που έδειξε στο πρόσωπό μου. Για εκείνο το  «Προχωρήστε » που είπε χωρίς να ρωτήσει τίποτα…Και προχωρήσαμε. Τον ευχαριστώ για όλα όσα αιτούμασταν στη διάρκεια  των προετοιμασιών. Μας τα παραχώρησε χωρίς δεύτερη σκέψη. Με  ένα  χαμόγελο έλεγε πάντα ναι σε ό,τι ζητούσαμε. Και ζητήσαμε πάρα πολλά... 
Το αποτέλεσμα όμως είναι αυτό. Ευτυχισμένα πρόσωπα παντού. Λαμπερά χαμόγελα και βλέμματα που ακτινοβολούσαν. Μια παράσταση άψογη, χωρίς λάθη, χωρίς ξεχασμένα λόγια. Παιδιά χαμογελαστά που έδωσαν τον καλύτερο τους εαυτό.  
Δεν ξεχνώ να πω ένα ευχαριστώ  στη Αγαθή Ρηγοπούλου, άγγελο πρωτοστάτη των παιδιών.  Πίστεψε στην ιδέα χωρίς δεύτερη σκέψη και ήταν πάντα δίπλα μου  .Ευχαριστώ και τον Διευθυντή μας τον κ. Παναγιώτη Βασιλείου που την υποστήριξε.
Ευχαριστώ και όλο το προσωπικό που βοήθησε να ολοκληρωθεί η παράσταση, όλα τα κορίτσια, το καθένα ξεχωριστά, όπως και τους γονείς που συναίνεσαν και συνεργάστηκαν. Επιπλέον, θα ήθελα να ευχαριστήσω και την εφημερίδα "Πρωινή" για την ευγενική παραχώρηση του φωτογραφικού υλικού της εκδήλωσης. Το μεγάλο όμως ευχαριστώ το κρατάω μόνο για τα παιδιά μας. Για τα υπέροχα  αυτά πλάσματα  τ΄ αγγελούδια που μ΄ αγκάλιασαν απ΄ το πρώτο λεπτό και συνεργάστηκαν μαζί μου. Τους ευχαριστώ για τις τόσο όμορφες και δημιουργικές  στιγμές που μου χάρισαν. Για τις τεράστιες αγκαλιές και τα μεγάλα τους χαμόγελα. Για τα υπέροχα λόγια τους. Γιατί υπάρχουν και είναι εκεί να μας κάνουν καλύτερους ανθρώπους!

Πηγή Φωτογραφικού υλικού: εφημερίδα Πρωινή της Ηλείας.

Περισσότερες εικόνες  εδώ.

 

 

 

 

Η εφημερίδα ‘’Θεσσαλία’’ με τιμάει άλλη μια φορά, παρουσιάζοντας το βιβλίο μου Ο ΦΟΙΒΟΣ ΤΟ ΚΟΛΛΗΤΑΚΙ ΜΟΥ. Την ευχαριστώ για την φιλοξενία της. Επίσης ευχαριστώ τον κύριο Χριστόφορο Σεμέργελη για την πολύ όμορφη παρουσίαση του βιβλίου μου.

 Δείτε την παρουσίαση εδώ

"Ο ΦΟΙΒΟΣ ΤΟ ΚΟΛΛΗΤΑΚΙ ΜΟΥ"  στην ΕΡΤ Βόλου. Μία πολύ όμορφη παρουσίαση του Φοίβου πραγματοποιήθηκε στην εκπομπή
«Η ομορφιά της τέχνης και του λόγου» στις 30/12/2020.

Ευχαριστώ πολύ την ΕΡΤ Βόλου για τη φιλοξενία.
Ένα μεγάλο ευχαριστώ το οφείλω στην κυρία Βίκυ Καποτά για την πολύ ενδιαφέρουσα συνέντευξη! Να είναι πάντα καλά και να προσφέρει στην τέχνη και τον λόγο με τον ίδιο ζήλο ,για πολλά πολλά χρόνια.