drastiriotites-banner.jpg
drastiriotites-banner.jpg
previous arrow
next arrow

Η ραδιοφωνική  συνέντευξη της Αλίκης Τσιφτσοπούλου  και η παρουσίαση του βιβλίου <<Ο ΦΟΙΒΟΣ ΤΟ ΚΟΛΛΗΤΑΚΙ ΜΟΥ>>  στην εκπομπή <<Βιβλίο και Πολιτισμός>> της κυρίας Σοφίας Νικολάου στο Ράδιο Ένα του Βόλου 102,5. 

Ακούστε εδώ!

 

Η συμμετοχή μας ήταν σίγουρη για φέτος όπως σίγουρη ήταν η κατασκευή άρματος. Θέλαμε κάτι εντυπωσιακό, ζωηρό και ξεχωριστό.
Το άρμα μας είναι μια τεράστια φάλαινα μήκους 5 μέτρων και ύψους περίπου 1,40 πόντους.
Την κατασκευάσαμε στο Καλλιτεχνείο όπως εμείς γνωρίζαμε :με ανακυκλώσιμα υλικά.
Στη συνέχεια επιμεληθήκαμε τις στολές μας και αυτή τη φορά κάναμε και πάλι την διαφορά. Όλα τα παιδιά και όσοι ένιωθαν παιδιά ντυθήκαν ψαράκια ,πολλά διαφορετικά ψαράκια ,όλα φτιαγμένα από πολύχρωμο χαρτόνι. Χταποδάκια, αστακοί, μικρά χρωματιστά ψαράκια και καλαμάρια. Δεν μπορούσαν ασφαλώς να λείπουν οι μέδουσες. Τα ψαράκια μας περιστοιχίζονταν από πανέμορφους επιβλητικούς ιππόκαμπους κι αυτοί φτιαγμένοι εξ ολοκλήρου από τα χέρια των παιδιών. Όσο για τους μεγάλους τους ντύσαμε θάλασσες που έχουν μολυνθεί από το πολύ πλαστικό.
Αυτό ήταν και το θέμα της συμμετοχής.
Πλαστικός ωκεανός.

«Το πολύ το πλαστικό 
τρώει τον ωκεανό 
βγήκαν τα ψάρια στη στεριά
και ζητούν βοήθεια»
Διασκεδάσαμε τόσο που δεν λέγεται.

Τολμήσαμε και προσπαθήσαμε! Το Καλλιτεχνείο για πρώτη φορά αποφασίζει να πάρει μέρος στην καρναβαλική παρέλαση της Δήμου με άρμα .
Ένα άρμα ξεχωριστό και διαφορετικό. Επιστρατεύσαμε όλες μας τις ιδέες, πήραμε τα υλικά που ξέρουμε να χρησιμοποιούμε καλά και το αποτέλεσμα ήταν ονειρικό.
Ένα τεράστιο αυγό ύψους 2μιση μέτρων, όλο φτιαγμένο από ανακυκλώσιμο χαρτόνι, κόλα και χαρτί, και φυσικά από τα χεράκια των μικρών και μεγάλων καλλιτεχνών. Και τι άλλο θα μπορούσε να συνοδεύει ένα τέτοιο αυγό εκτός από δεινοσαύρους; Πήραμε, τσόχες και κόψαμε στολές. Πήραμε και χαρτόνια και φτιάξαμε μάσκες. Το πιο σπουδαίο είναι πως το διασκεδάσαμε τόσο πολύ που αποφασίσαμε του χρόνου να το ξανακάνουμε.

Στο Καλλιτεχνείο προσπαθούμε πάντα να γνωρίσουμε έργα που άφησαν την σφραγίδα του ανεξίτηλου στο πέρασμα τους και προσπαθούμε να τα κατανοήσουμε.

Ένα τέτοιο έργο σημαντικής πολιτισμικής αξίας είναι η Ντενεκεδούπολη.
Το επιλέξαμε και με πολύ αγάπη και σεβασμό δημιουργήσαμε τα ντενεκεδάκια μας. τέτοιες χαρές όμως δεν τις κρατάμε για εμάς. Πάντα τις μοιραζόμαστε μαζί σας.
Οργανώσαμε λοιπόν μια πανέμορφη παράσταση στο θέατρο του Πολυχώρου αποκλειστικά για σας. Τα παιδάκια μου έδωσαν τον καλύτερο τους εαυτό. Η δική μου συγκίνηση ήταν πολύ μεγάλη παρακολουθώντας τα να μπαίνουν μέσα στο ρόλο. Η εξέλιξη τους από την εποχή Της Βιολέτας ήταν μεγάλη. Γεννημένα αστέρια και όπως πάντα πρίν κατέβει η αυλαία, εκφραστήκαμε όπως εμείς ξέρουμε. Με τραγούδι κα χορό.

Έχουμε την μεγάλη χαρά να σας παρουσιάσουμε την πρώτη μας μεγάλη εκδήλωση. Τριήμερο φεστιβάλ καλλιτεχνικών εκδηλώσεων .. Η οικεία Τατάνη στην Αμαλιάδα άνοιξε  τις πύλες της και μας υποδέχτηκε. Η χαρά μας είναι μεγάλη, η συγκίνηση απερίγραπτη και δεν θα σας πω τίποτε για την αγωνία μας. Στο ισόγειο καμάρωναν τα έργα μας. Ήταν τόσο όμορφα στημένα σαν να βρίσκονταν στο φυσικό τους χώρο. Όσο για τα παιδιά οι φωτογραφίες δείχνουν από μόνες τους την χαρά. Ο προαύλιος χώρος καλοδέχτηκε τα παιχνίδια μας ,ιδιαίτερα εκείνο του κρυμμένου θησαυρού.

Εμείς όμως ήμαστε διπλά χαρούμενοι! Αφού με πολύ κόπο ολοκληρώσαμε το πρώτο μας παραμύθι ,αφού το εικονογραφήσαμε, στρωθήκαμε στην δουλειά να φτιάξουμε κούκλες και σκηνικά. Στον πρώτο όροφο στη σάλα του Τατάνειου στήσαμε το κουκλοθέατρό μας. Ήταν η πρώτη μας δημόσια εμφάνιση ως ηθοποιοί και μάλλον τα καταφέραμε, αν κρίνουμε από την προσέλευση του κόσμου και τα χειροκροτήματά σας. Η παράσταση ήταν υπέροχη. Τα παιδιά έδωσαν τον καλύτερο τους εαυτό και τα κατάφεραν. Τους αξίζει ένα μεγάλο μπράβο για την όμορφη παρουσίαση.

Είναι υπέροχο όταν σου αναθέτουν να ζωγραφίσεις έναν τοίχο. Γίνεται ακόμη πιο ενδιαφέρον όταν αυτόν τον τοίχο τον βλέπουν κάθε μέρα παιδικά μάτια.

Πήγαμε στην Γαστούνη και ζωγραφίσαμε τους τοίχους του Εκπαιδευτηρίου ξένων γλωσσών της κυρίας Δήμητρας Μπουγιουκλή.
Στο διάδρομο εμφανίστηκε ένας ιπτάμενος δίσκος που σκόρπισε στον χώρο γράμματα. Ένα έργο που ενθουσίασε τα παιδιά. Η μία αίθουσα γέμισε δέντρα ενώ η άλλη διακοσμήθηκε μ ένα όμορφο χωριό.
Από την πρώτη μέρα τα παιδιά είχαν επιλέξει το καθένα το σπιτάκι του και τα παιχνίδια ξεκίνησαν αμέσως.