Slider

ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ 3 - VINCENT VAN GOGH - ΜΕΡΟΣ 2ο 

-Τι ζεστό δωμάτιο! Νομίζεις ότι είναι γεμάτο αγάπη και θαλπωρή, σχολιάζει η Μαργαρίτα. 
Το κυπαρίσσι χαμογελάει.
-Μίλα μας για εκείνον, λέει η Μαργαρίτα.
-Με μεγάλη μου χαρά, απαντάει το κυπαρίσσι. Ελάτε όμως εδώ να καθίσουμε σε μια γωνία, να ξεκουραστείτε λίγο και συνεχίζουμε. Οι γονείς του είχαν 7 παιδιά. Αυτός ήταν ο μεγαλύτερος. Ο πατέρας του ήταν ιερέας. Έτσι έμαθε ν’ αγαπά τον Θεό. Κάποιες φορές σκέφτομαι πως και  γι’ αυτό διάλεγε τα κυπαρίσσια. Μέχρι τα 16  έκανε πολλές δουλειές, μια από αυτές ήταν έμπορος τέχνης. Έτσι, βρέθηκε στη Γαλλία. Εργαζόταν μαζί με τον αδερφό του. Όμως απολύθηκε και γύρισε πίσω στο Άμστερνταμ. Στα 20 σπούδασε θεολογία. Για ένα διάστημα δούλεψε ως ιεροκήρυκας. Και στα 27 μαντέψτε… 

Αποφάσισε να σπουδάσει ζωγραφική. Αυτό κι αν ήταν δύσκολο. Διαφωνούσε με τους δασκάλους του για θέματα της τέχνης και εκείνοι τον έδιωχναν. Η ζωή του ήταν δύσκολη, με πολλές απορρίψεις, διωγμούς και εντάσεις. Στα 33 του βρέθηκε  με τον αδερφό του στο Παρίσι. Εκεί γνώρισε τους νεαρούς τότε ζωγράφους, Lautrec και τον Degas. Όλοι αυτοί οι καλλιτέχνες  συζητούσαν, πειραματίζονταν στην τέχνη και δημιούργησαν ένα νέο ρεύμα τον ιμπρεσιονισμό. Αλλά και πάλι ο Van Gogh διαφοροποιήθηκε. Στα έργα του θα δεις ίσως, όλα τα ρεύματα. Τα χρώματα, η γραμμή, η πινελιά, η θεματολογία του διαφέρουν, είναι μοναδικά. Θα αποτραβηχτεί από αυτούς και θα βρεθεί στην Arles. Ξέρετε πόσο πολύ δούλεψε τότε; Ένα θα σας πω: σε δεκαπέντε μήνες έφτιαξε σχεδόν διακόσια έργα. Αυτό εδώ ήταν το δωμάτιο του. Με αυτόν τον πίνακα ήθελε να μας παρουσιάσει τη θαλπωρή του χώρου, τη ζεστασιά και την ασφάλεια που κρύβεται μέσα στην απλότητα. Ένα δωμάτιο που γίνεται μια ζεστή αγκαλιά και σε προδιαθέτει να ηρεμήσεις και να ονειρευτείς.
Ήταν το δωμάτιο του, στην Arles της Γαλλίας το 1880.Το γνωστό Κίτρινο Σπίτι. Εδώ φιλοξένησε τον καλό του φίλο Gauguin. Το ζωγράφισε για εκείνον, για να τον ευχαριστήσει που θα ερχόταν να μείνει μαζί του.
-Μα δίπλα βλέπω κι άλλα ίδια .
-Ναι γιατί το ζωγράφισε σε 3 εκδοχές.

ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ 2 - VINCENT VAN GOGH - ΜΕΡΟΣ 1ο

 Σάββατο απόγευμα κι ο Μανώλης πετάει από τη χαρά του. Είναι καλεσμένος στο σπίτι της Μαργαρίτας. Θα παίξουν, θα ζωγραφίσουν και σίγουρα θα παρακολουθήσουν κινούμενα σχέδια.
Ανοίγει το ντουλάπι της κουζίνας κι αφού γεμίζει το ταπεράκι του με τα μοσχομυριστά κουλουράκια της γιαγιάς, φεύγει τρέχοντας για το σπίτι της Μαργαρίτας.
Έχουν κλειστεί στο δωμάτιο της και προσπαθούν με τις ώρες να συναρμολογήσουν ένα καινούριο παζλ με 1000 κομμάτια.
Σαν το τελειώνουν, ξεπροβάλλει ένα πανέμορφο χωράφι με χρυσαφένια χρώματα. Στη μέση καμαρώνει ένα καταπράσινο κυπαρίσσι. 

ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ 1 - ΤΑ ΒΑΣΙΚΑ ΧΡΩΜΑΤΑ

Ο Μανώλης και η Μαργαρίτα πηγαίνουν στο ίδιο σχολείο και στην ίδια τάξη. Είναι συμμαθητές και κολλητοί φίλοι. Γι’ αυτό κάθονται και στο ίδιο θρανίο. Μη σκεφτείτε πως είναι και πάρα πολύ φρόνιμοι, μάλλον σκανταλιάρηδες θα τους χαρακτήριζα. Μπορεί όμως να κάνω λάθος. Να είναι απλώς ανήσυχα πνεύματα που  θέλουν να ανακαλύπτουν συνεχώς νέα πράγματα. Το αγαπημένο τους μάθημα είναι η ζωγραφική. Α, και η γυμναστική.

Ήρθε επιτέλους  η Παρασκευή! Η αγαπημένη τους ημέρα.  Σήμερα στο μάθημα των εικαστικών ο Μανώλης θα έφτιαχνε μια τρομερή ζωγραφιά! Είχε μία καταπληκτική ιδέα και την κρατούσε για τον εαυτό του. Όσο και να τον παρακαλούσε η Μαργαρίτα δεν έλεγε λέξη.
Η ώρα της ζωγραφικής επιτέλους ξεκίνησε! Όμως τι στενοχώρια!
Η κύρια Θάλεια τους έδωσε μόνο τρία χρώματα: κόκκινο, κίτρινο και μπλε. Τους τόνισε πως αυτά είναι τα βασικά χρώματα στη ζωγραφική.


-Άλλο πάλι και τούτο. Πρώτη φορά το ακούω αυτό ! Μουρμούρισε ο Μανώλης.
Πώς θα ζωγραφίσω έτσι; Χρειάζομαι πάρα πολλά χρώματα.

-Μην γκρινιάζεις, είπε η Μαργαρίτα. Περίμενε ν’ ακούσουμε και τα υπόλοιπα.

-Το κόκκινο, το κίτρινο και το μπλε, λέγονται βασικά γιατί τα βρίσκουμε στη φύση. Δε μπορούν να παραχθούν από άλλα χρώματα. Αυτά όμως μπορούν να μας δώσουν κάποια άλλα δευτερεύοντα.
Τι παράξενα πράγματα σκέφτηκε ο Μανώλης και περίμενε τη συνέχεια…

Η κυρία Θάλεια δεν είπε τίποτα άλλο. Τους άφησε τα μπουκάλια με τα τρία χρώματα, αυτά τα βασικά, το κόκκινο, το κίτρινο και το μπλε και τους ζήτησε να φτιάξουν την πιο όμορφη ζωγραφιά τους.

-Πάει η τρομερή ιδέα μου, πάει… Γκρίνιαζε ο Μανωλάκης. Δε μπορώ να ζωγραφίσω με τρία χρώματα. Δε γίνεται…

-Μπορούμε όμως να τα αναμείξουμε, τον σκούντησε η Μαργαρίτα.
Να κάνουμε ένα πείραμα; Τα μάτια του Μανώλη άστραψαν.

-Μα πως δεν το είχα σκεφτεί! Πήρε από το κίτρινο, και βάζει στην παλέτα του. Ύστερα έριξε μέσα λίγο μπλε…

-Ουάου ξεφώνισε… Πράσινο! Κυρία τρέξτε! Ελάτε να  δείτε. Εσείς το ξέρατε πως αν στο κίτρινο ρίξουμε λίγο μπλε θα γίνει πράσινο;

Η κυρία Θάλεια χαμογέλασε και του χάιδεψε το κεφάλι.

Ο Μανώλης παίρνει ξανά κίτρινο και το αναμειγνύει με  κόκκινο.
Ναι, είχε δίκιο. Μόλις έφτιαξε ένα καινούριο χρώμα και αυτό ήταν το αγαπημένο του πορτοκαλί.

Τώρα μένει άλλη μια δοκιμή είπε η Μαργαρίτα και βάζει στην παλέτα της κόκκινο με μπλε.
Βέβαια! Να ένα καινούριο χρώμα!

-Μωβ. Το πιο τέλειο μωβ. Μπλε και κόκκινο μας κάνει μωβ. Είμαι πρώτος, έχω μία παλέτα γεμάτη χρώματα! Τώρα μπορώ να φτιάξω την σούπερ ζωγραφιά μου. Ο Μανώλης χοροπηδούσε από τη χαρά του.

-Δική μου ιδέα ήταν, είπε η Μαργαρίτα, αλλά αυτός την αγνόησε.

- Προσέξτε είπε η κυρία Θάλεια:
Το πράσινο, το μωβ και το πορτοκαλί τα λέμε συμπληρωματικά η δευτερεύοντα.
Αν ενώσεις δύο βασικά, το κόκκινο με το κίτρινο κάνει πορτοκαλί. Τότε περισσεύει ένα, το μπλε. Αυτό σημαίνει πως το πορτοκαλί είναι το συμπληρωματικό του μπλε.

-Έχω καταλάβει πετάχτηκε ο Μανώλης. Είναι εύκολο να το θυμόμαστε. Παρατηρούμε απλά όποιο χρώμα περισσεύει στο ζευγάρωμα.

Τα παιδιά ενθουσιάστηκαν κι άρχισαν αμέσως να φτιάχνουν ζευγαράκια..

Κόκκινο + κίτρινο = πορτοκαλί………μπλε συμπληρωματικό

Κίτρινο + μπλε = πράσινο……….κόκκινο συμπληρωματικό

Κόκκινο + μπλε = μωβ…………….κίτρινο συμπληρωματικό

Τότε η κυρία Θάλεια άφησε στον πάγκο τους άλλα δύο μπουκαλάκια. Ένα μαύρο και ένα λευκό

Το μαύρο δεν είναι χρώμα, είπε. Είναι απουσία χρώματος. Λείπει το φως και επικρατεί σκοτάδι. Το σκοτάδι δεν είναι ποτέ χρωματιστό, αλλά μαύρο και σκοτεινό.

Το άσπρο όμως συμβολίζει το φως. Είναι όλα τα χρώματα μαζί. Τα βασικά και τα συμπληρωματικά. Όλα τα χρώματα της ίριδας, μια πανδαισία χρωμάτων. Αυτό είναι το λευκό.

Τα παιδιά εντυπωσιάστηκαν. Πόσα πράγματα άκουσαν σήμερα.

Ο Μανώλης τελικά κατάφερε να φτιάξει τη σπουδαία ζωγραφιά του με τα βασικά χρώματα. Και η Μαργαρίτα είχε μια ωραία ιδέα:
Ζωγράφισε έναν ουρανό γεμάτο μπαλόνια. Χρησιμοποίησε συμπληρωματικό χρώμα  στον ουρανό και μόνο βασικά χρώματα στα μπαλόνια..

 

Αυτή ήταν η σημερινή περιπέτεια του Μανώλη με τα χρώματα.
Τι θα έλεγες να φτιάξεις κι εσύ μια ζωγραφιά, μόνο με τα βασικά χρώματα και να βάλεις ένα συμπληρωματικό στο φόντο;
Περιμένουμε τις ιδέες σου! Αλλά μην ξεχαστείς, θέλουμε μόνο βασικά χρώματα.